موسسات غیردولتی عضو موسسه اکبر برای حمایت از پناهندگان در پاکستان برنامه ها داشتند و روی فعالیت های میان مرزی کار میکردند. به منظور هماهنگی بهتر، موسسات غیردولتی معلومات را از طریق موسسه اکبر به اشتراک می گذاشتند و خدمات هماهنگی در آن مناطق را انجام می دادند. جلسات منظم در موسسه اکبر برگزار شد، سپس سایر نهادهای هماهنگ کننده مانند ANCB و SWABAC نیز شروع به کار کردند.
از حکیم گل درباره دستاوردهای اکبر در آن زمان پرسیدیم، "مرکز منابع و معلومات افغانستان (ARIC) دستاورد بزرگ اکبر بود. این مرکز اکنون یک مرکز جهانی برای هر کسی است که می خواهد در مورد افغانستان تحقیق کند و در دانشگاه کابل تحت نام ACKU مستقر است. نانسی دوپری مسئول این مرکز بود.
انجنیر حکیم گل می گوید که با تغییر وضعیت، نقش اکبر نیز باید تغییر کند. "در آن زمان که موسسه اکبر شروع به کار کرد، پناهندگان و موارد اضطراری وجود داشت و ما در تلاش بودیم تا جان مردم را نجات دهیم. اکنون یک دولت مستقر وجود دارد، موسسه اکبر باید ماموریت خود را تغییر دهد و تمرکز خود را بالای ظرفیت سازی برای ارائه دانش و ابزار به کارمندان موسسات غیردولتی متمرکز کند. همچنین به نمایندگی از اعضای این موسسه و جامعه مدنی افغانستان دادخواهی کند. اکبر باید شفافیت و پاسخگویی را از طریق استفاده مؤثر و کارآمد از منابع برای جلب رضایت دولت، کمک کنندگان و پاسخگویی به نیازهای مردم تضمین کند و هماهنگی بین اعضا و همه شرکا را بهبود بخشد".
اعضای موسسه اکبر قوت این موسسه است. موسسه اکبر همه مسائل را با موسسات عضو هماهنگ می کند، بنابراین صدای موسسه اکبر در واقع صدای اعضای آن است که توسط موسسه اکبر نمایندگی می شود. گاهی اوقات موسسات غیردولتی فعالیت های زیادی انجام می دهند اما تبلیغات کمتری در این مورد انجام می شود. توصیه حکیم گل به موسسات غیردولتی این است که کارهایی را که انجام می دهند بهتر تبلیغ کنند. آنچه را که انجام می دهید از طریق رسانه ها به مردم نشان دهید. موسسات غیردولتی باید با همکاری یکدیگر نتایج فعالیت‌های خود را به مردم و دولت نشان دهند تا اهمیت کار موسسات غیردولتی را بدانند و به ارزش اساسی موسسات غیردولتی آگاهی داشته باشند.